روز قیامت برای تجارت جهانی

روز قیامت برای تجارت جهانی

آمریکاچند پیروزی در سازمان تجارت جهانی داشته است: در برابر اتحادیه اروپا برای یارانه به ایرباس، یک سازنده هواپیما.

و علیه چین برای یارانه های داخلی آن؛ سرقت مالکیت معنوی؛ کنترل صادرات خاکهای کمیاب،

که برای ساخت تلفن همراه استفاده می شود; و حتی تعرفه های آن بر پای مرغ آمریکایی.

اما بارها و بارها به دادگاه استیناف کشیده شده است.

به ویژه توسط کشورهایی که به استفاده سنگین آن از «راه حل های تجاری» اعتراض می کنند: تعرفه هایی که قرار است از تولیدکنندگان خود در برابر واردات ناعادلانه دفاع کنند.

بارها و بارها از دست داده است. در چنین مواردی، عموماً به دنبال تطبیق با قوانین به جای خرید شاکی بوده است.

اگرچه دولت های قبلی ناله کرده بودند و گهگاه در انتصاب قضات مداخله می کردند، دولت ترامپ فراتر رفت.

مقامات آن شکایت داشتند که اختلافات اغلب بسیار بیشتر از حداکثر 90 روز پیش بینی شده به طول می انجامد.

و - به طور جدی تر - که هیئت استیناف احکامی صادر کرد که فراتر از آنچه اعضای سازمان تجارت جهانی در آن ثبت نام کرده بودند، بود.

آنها به صراحت اعلام کردند که تا زمانی که به چنین نگرانی هایی رسیدگی نشود، هیچ قاضی جدیدی تایید نخواهد شد.

تجاوز قضایی به چشم بیننده است. بازنده‌ها همیشه احساس می‌کنند که انجامش سخت است،

و آمریکا به سرعت احکام سازمان تجارت جهانی را در هنگام پیروزی جشن گرفته است.

اما بسیاری دیگر فکر می کنند که مرجع استیناف از وظایف خود فراتر رفته است.

نظرسنجی اخیر از افراد درگیر با WTO، از جمله نمایندگان ملی، نشان داد که 58٪ با این حکم موافق بودند.

پیوستن بسیاری از کشورها به WTO یک دستاورد قابل توجه بود.

یکی از راه‌هایی که مذاکره‌کنندگان این امر را مدیریت کردند این بود که قوانین را مبهم گذاشتند و اختلافات خود را با زبانی مبهم نوشتند.

برای مثال، «صفر کردن» را در نظر بگیرید: استفاده از ریاضیات مشکوک برای محاسبه تعرفه‌های دفاعی بر واردات ناعادلانه.

آمریکایی ها ادعا می کنند که قوانین نمی گویند که نمی توانند این کار را انجام دهند. اما برخی دیگر مخالفت می کنند که قوانین نمی گویند که می توانند.

این چنین تفاوت های طولانی مدت است که صحنه را برای آخرین رویارویی آماده کرده است.