سیم پیچ و بافندگی چه نقشی دارد؟ تفاوت در چیست؟

سیم های با سیم های تابیده و بافته در بسیاری از مکان ها استفاده می شود. به عنوان مثال، سیم‌های جفت تابیده برای کابل‌های شبکه، سیم‌های اتصال برای رایانه‌ها و صفحه‌های نمایش، و کابل‌های داده برای ابزارهای پزشکی استفاده می‌شوند. بافندگی و بافندگی اگرچه با چشم غیرمسلح نمی بینیم و لمس نمی کنیم، اما ارتباط تنگاتنگی با زندگی روزمره ما دارد.

بیایید به نقش سیم پیچی و بافندگی نگاهی بیندازیم: همه آنها به عنوان محافظ عمل می کنند. محافظ می تواند تشعشع را کاهش دهد، از رهگیری اطلاعات جلوگیری کند، از تضعیف نشت سیگنال جلوگیری کند، و همچنین می تواند از ورود تداخل الکترومغناطیسی خارجی جلوگیری کند، به طوری که جفت پیچ خورده محافظ دارای نرخ انتقال بالاتری نسبت به جفت پیچ خورده بدون محافظ مشابه است.

بیایید نگاهی به تفاوت بین سیم پیچ و بافندگی بیندازیم:

از اثر محافظ، سیم پیچی به خوبی بافندگی نیست.

اثر محافظ سیم پیچ جهت دار و محافظ غیر جهت دار است.

سیم بافته سخت تر است و سیم پیچیده شده نرم تر است.

هنگامی که سیم سیم پیچ خم می شود، ویژگی های محافظ تغییر می کند که برای محافظ با فرکانس پایین مناسب است. هنگامی که سیم بافته شده خم می شود، ویژگی های محافظ تغییر نمی کند و ویژگی های محافظ فرکانس بالا خوب است که برای محافظ فرکانس بالا مناسب است.

بافندگی برای میله های سیم بزرگتر OD مناسب است و هزینه آن بالاتر است. سیم پیچ برای میله های سیم با OD کوچکتر مناسب است و هزینه آن کمتر است.

هنگامی که پوشش یکسان است، ضخامت بافته شده بیشتر از نیمی از ضخامت سیم پیچ است، بنابراین سپر بافته شده عملکرد میرایی بهتری دارد و بنابراین عملکرد ضد تداخل بهتر است. هنگامی که اثر محافظ زیاد است، معمولاً از قیطان استفاده می شود و تک رشته های بافته شده به هم مرتبط هستند و تماس خوب است. مقاومت کم است. نیروی تماس بین رشته های سیم پیچ کم و مقاومت زیاد است.